Kiedyś polana była użytkowana pastersko, wchodziła w skład dawnej Hali Pisanej. Obecnie stopniowo zarasta lasem. Wyżnia Polana Pisana miała w 1955 r. powierzchnię ok. 6 ha, Niżnia ok. 7 ha, ale do 2004 r. w wyniku zarośnięcia ich powierzchnie zmniejszyły się: Wyżniej o ok. 42%, Niżniej o ok. 65%. Według danych z dzieła „Pasterstwo Tatr Polskich i Podhala” (t. VI – mapa) w 1956 r. na polanie znajdowało się 7 drewnianych zabudowań pasterskich. W 1975 r. stały tu już tylko dwie szopy inwentarskie.
Krótko przed II wojną światową w dolnej części Wyżniej Pisanej Polany zbudowano niewielki prywatny budynek z bufetem turystycznym, zwany schroniskiem na Polanie Pisanej. W czasie wojny z obiektu często korzystali tatrzańscy kurierzy i partyzanci. W grudniu 1945 r. Niemcy spalili go podczas bitwy z radzieckimi partyzantami kpt. Potiomkina. Po wojnie w tym miejscu został wybudowany nowy drewniany schron z bufetem, który przez jakiś czas służył turystom i GOPR-owi. Z czasem budynek przeszedł na własność TPN, a w 1987 r. za zgodą Dyrekcji Parku (lecz niezgodnie z obowiązującymi przepisami) został wysadzony w powietrze przez filmowców kręcących tu film pt. Trójkąt bermudzki.