Stepan Kłoczurak (; ur. 27 lutego 1895 w Jasinie, zm. 8 lutego 1980 w Pradze) – ukraiński polityk okresu międzywojennego, zwolennik opcji ukraińskiej.
Życiorys Uczył się w gimnazjach w Preszowie i Syhocie. Podczas I wojny światowej dosłużył się stopnia oficerskiego w wojskach Austro-Węgier. Po wojnie powrócił na rodzinną Huculszczyznę, gdzie rozpoczął aktywną działalność polityczną. Brał udział w organizacji efemerycznej Republiki Huculskiej na wschodnim Zakarpaciu i był członkiem jej naczelnej władzy – Huculskiej Rady Narodowej. Jego dziełem było zorganizowanie sił zbrojnych Republiki, Obrony Narodowej (Narodna Oborona), którą następnie dowodził. Na przełomie listopada i grudnia 1918 roku Kłoczurak jako emisariusz Rady podróżował do rządu Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej w Stanisławowie. Na początku 1919 roku Kłoczurak dowodził huculskimi oddziałami zbrojnymi. Po upadku Republiki w czerwcu 1919 roku został na kilka tygodni aresztowany przez władze rumuńskie.
Po upadku Republiki Huculskiej Stepan Kłoczurak prowadził działalność polityczną w rusińskiej frakcji czechosłowackiej partii agrarystów. Był członkiem władz ukraińskiego towarzystwa kulturalno-oświatowego Proswita.