Historia Firma Phillips Screw Company, która w 1936 r. opracowała grot typu Phillips i żyła głównie z praw licencyjnych do patentu, zaczęła udoskonalać konstrukcję łba. W wyniku tych prac typ Phillips został ulepszony, a gdy w roku 1966 wygasły prawa patentowe do niego, firma GKN wprowadziła nowy rodzaj wgłębienia – Pozidriv. Miał on dwie zasadnicze cechy różniące go od poprzednika. Pierwszą zmianą było zwiększenie powierzchni styku narzędzia i wkręta, co umożliwiło przenoszenie większych momentów i ograniczało naprężenia, redukując tym samym deformację wkręta oraz zużycie narzędzia.
Druga różnica była bardziej zasadnicza. W czasach, gdy powstawał grot Phillips, jednym z problemów występujących przy stosowaniu elektrycznych wkrętaków było częste uszkadzanie wkrętów przez przyłożenie nadmiernego momentu. Dlatego typ Phillips został zaprojektowany tak, aby pod wpływem dużego momentu skręcającego następowało automatyczne wyskoczenie narzędzia z wgłębienia. W ciągu 30 lat od wprowadzenia wgłębienia systemu Phillips wkrętaki napędzane elektrycznie lub pneumatycznie przeszły szereg zmian, między innymi zostały wyposażone w sprzęgła ograniczające moment siły. W związku z tym nowy standard Pozidriv ma tak zmienioną konstrukcję, że ogranicza możliwość wyśliźnięcia się narzędzia z wgłębienia. Ogranicza to dodatkowo deformację wkręta i zużycie narzędzia.
Zobacz też Imbus Torx
Przypisy
Kategoria:Wkrętaki