Administracja państwowa – funkcja państwa polegająca na praktycznym i bezpośrednim wykonywaniu jego zadań, odróżniana od funkcji ustawodawczej i od wymiaru sprawiedliwości; także zespół organów państwa pełniących tę funkcję.
Określenie to stosowano w Polsce od zmian ustrojów z 1950 i 1952 do 1990 na oznaczenie zespołu zadań administracji państwowej, jak też wykonujących je organów: naczelnych i centralnych (ministrowie, kierownicy urzędów centralnych) oraz terenowych (terenowe organy od 1972 i 1975 – wojewodowie, prezydenci miast, naczelnicy miast, gmin i dzielnic). Wraz z wprowadzeniem samorządu terytorialnego w 1990, administrację państwową zaczęto również nazywać administracją rządową.
Cechy administracji państwowej Administracja działa w imieniu państwa i na rachunek państwa. Administracja ma zawsze charakter polityczny. Administracja działa na podstawie prawa i w granicach dla niej wyznaczonych. Administracja winna działać w interesie publicznym. Administracja działa w ramach przyznanej prawem kompetencji. Administracja ma charakter bezosobowy. Administracja ma charakter władczy. Administracja działa na zasadzie kierownictwa i podporządkowania. Administracja jest zespołem osób działających w administracji, którzy pracują zawodowo i stanowią fachowy personel. Administracja musi działać w sposób ciągły i