W latach 1597–1601 z inicjatywy burmistrza toruńskiego Henryka Strobanda wzniesiono w Przysieku murowany dwór, budynki inwentarskie oraz młyn wodny. W 1608, po uzyskaniu przez miasto przywileju propinacji, zbudowano browar, a w 1668 gorzelnię; zakłady te przynosiły miastu znaczne dochody. Zespół, zniszczony w połowie XVII wieku podczas wojen szwedzkich, odbudowano w latach 1661–1668, a po kolejnych zniszczeniach z pierwszej połowy XVIII wieku ponownie w latach 1724–1740. Po I rozbiorze Polski w 1772 Przysiek znalazł się w zaborze pruskim, mimo że Toruń pozostał wówczas przy Polsce. Gorzelnię zlikwidowano w 1803, a browar zaprzestał działalności po 1815; w 1833 majątek sprzedano w ręce prywatne. Od lat 70. XIX wieku wieś nosiła niemiecką nazwę Wiesenburg, używaną do 1920. Od 1886 właścicielem majątku był budowniczy Ludwig Neumann, a dobra pozostawały w rękach jego rodziny do II wojny światowej; po 1945 przejął je Skarb Państwa. W 2005 w Przysieku powstał pierwszy w Polsce Ośrodek Formacji Diakonów Stałych.