Czerwony sztandar – międzynarodowy symbol różnych ruchów lewicowych (zwłaszcza robotniczych, socjalistycznych, anarchistycznych i komunistycznych). Jakkolwiek jego geneza jest starsza, to symbolicznie utożsamiany jest z przelaną krwią robotników w XIX wieku.
Czerwony sztandar często pojawia się na demonstracjach, niesiony przez zwolenników lewicy. Stał się także podstawowym elementem flag Chińskiej Republiki Ludowej i Związku Radzieckiego.
Czerwony sztandar łączy się także z tradycjami socjaldemokratycznymi i pracowniczymi. Używany był przez Partię Pracy w Wielkiej Brytanii, SFIO we Francji i wiele innych tego typu ugrupowań na całym świecie.
Historia Około 1300 czerwona bandera pojawia się na okrętach Normanów. W XVII wieku czerwona flaga była wykorzystywana przez piratów. Stosowali oni tzw. Jolly Roger, czyli czarną banderę z białą trupią czaszką. Jeżeli ich ofiary wybierały walkę niż poddanie się i oddanie swych kosztowności piratom, wówczas ci wciągali na maszt czerwony sztandar, na znak iż nikt nie będzie oszczędzony.
W działaniach wojennych symbolizowała wolę oporu (nazywana była zresztą „flagą oporu”), na obleganych zamkach była sygnałem, że obrońcy nie poddadzą się.