Ludwik Mzyk SVD (ur. 22 kwietnia 1905 w Chorzowie Starym, zm. 20 lutego 1940 w Forcie VII w Poznaniu) – błogosławiony i męczennik Kościoła katolickiego, polski duchowny rzymskokatolicki i werbista. Ofiara prześladowań z okresu II wojny światowej, zamordowany przez Niemców w obozie KL Posen.
Życiorys Pochodził z rodziny górniczej. Jego ojciec był sztygarem w kopalni węgla kamiennego Prezydent w Chorzowie, a matka Franciszka z domu Hadasz, pochodziła z Bytkowa (obecnej dzielnicy Siemianowic Śląskich). Ludwik był piątym dzieckiem spośród dziewięciorga rodzeństwa. Ukończył szkołę w Chorzowie Starym (późniejsza Szkoła Podstawowa nr 24 im. Powstańców Śląskich). W 1918 wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego Księży Werbistów w Nysie, tam też otrzymał maturę w 1926 Następnie wstąpił do nowicjatu zgromadzenia księży werbistów w Sankt Augustin w Niemczech. 30 października 1932 przyjął w Rzymie święcenia kapłańskie. Trzy lata później objął urząd magistra nowicjatu w nowo otwartym Domu Misyjnym w Chludowie, a w 1939 został jego przełożonym.