Wyjątki Najistotniejszą konsekwencją traktatu było ograniczenie liczby posiadanych okrętów liniowych do wyliczonych w traktacie. Państwa zobowiązały się do wycofania pozostałych okrętów tej klasy oraz do niebudowania nowych do 1931 roku. Od tej zasady wprowadzono jedynie kilka wyjątków, uzasadnionych wiekiem i jakością posiadanych okrętów: USA mogły dokończyć budowę dwóch pancerników typu Colorado (art. II traktatu), Wielka Brytania mogła zbudować w latach 1922–1925 dwa nowe pancerniki (późniejsze HMS „Nelson” i „Rodney”) (art. II), Francja i Włochy mogły zacząć w latach 1927 i 1929 budowę dwóch nowych pancerników (z czego nie skorzystały).
Od 1931 roku wszyscy sygnatariusze mogli budować nowe okręty liniowe, lecz jedynie na wymianę starych, według harmonogramu ustalonego do 1942 roku.
Ponadto, w art. XIX traktatu waszyngtońskiego USA, Wielka Brytania i Japonia uznały status quo części swoich posiadłości na Pacyfiku i zobowiązały się nie rozbudowywać na nich fortyfikacji i baz morskich w stosunku do stanu z chwili podpisania traktatu.