Regina Coeli, właściwie Regina Caeli (Królowo Niebios) – antyfona maryjna kościołów: rzymskokatolickiego oraz starokatolickich.
Opis Śpiewana jest lub odmawiana w miejsce modlitwy Anioł Pański w okresie wielkanocnym – od Wigilii Paschalnej do niedzieli Zesłania Ducha Świętego włącznie.
Jest to utwór nieznanego autorstwa (niekiedy przypisuje się go Grzegorzowi Wielkiemu lub Grzegorzowi V). Ma formę czterowiersza, w którym dwa pierwsze wersy są rymowane, a wszystkie kończą się słowem „alleluja”.
Jego istnienie już w XII wieku potwierdza antyfonarz z opactwa św. Lupo z Benewentu. Śpiewano go w liturgii franciszkańskiej w XIII wieku, którzy początkowo odmawiali ją jako dodatek do hymnu Magnificat podczas nieszporów w oktawie wielkanocnej. W drugiej połowie XIII w. włączyli ją do modlitwy brewiarzowej swego zakonu. Papież Mikołaj III (1277–1280) wprowadził tę modlitwę do brewiarza rzymskiego. W Okresie Wielkanocnym jest ona recytowana lub śpiewana na zakończenie komplety, oraz śpiewana na zakończenie mszy św. śpiewanej w Nadzwyczajnej Formie Rytu Rzymskiego.
20 kwietnia 1742 papież Benedykt XIV zadecydował, by odmawiać ją w okresie wielkanocnym zamiast modlitwy Anioł Pański.