W 1953 na potrzeby przewoźnika rozpoczęto budowę międzynarodowego lotniska w Stambule w dystrykcie Bakırköy.
W maju 1955 linia zmieniła nazwę na Turkish Airlines. Rok później, w marcu 1956 została powołana spółka akcyjna o tej samej nazwie, która przejęła kontrolę nad linią lotniczą. W 1957, po otwarciu się na kapitał zagraniczny brytyjska linia lotnicza BOAC została partnerem przewoźnika przejmując 6,5% udziałów. W tym czasie flota składała się z 28 samolotów, w tym 19 DC-3, 7 Heron i 2 C-47 dedykowanych do transportu cargo.
W latach 60. i 70. flota poszerzyła się o samoloty odrzutowe, w tym DC-9, DC-10 i Boeing 707. Umożliwiło to otwarcie nowych połączeń do krajów Europy Zachodniej i na Bliski Wschód. W 1974 w Cyprze Północnym powstała Cyprus Turkish Airlines, których 50% udziałów należało do Turkish Airlines. W 1977 rząd turecki podjął decyzję o nacjonalizacji linii i wykupił wszystkie udziały należące do BOAC.
W latach 80. siatka połączeń rozszerzyła się o porty lotnicze w Azji Wschodniej, w tym Singapur, Kuala Lumpur, czy Tokio oraz o Nowy Jork w Stanach Zjednoczonych obsługując tym samym 51 miast zagranicznych. W 1989 do floty dołączyły pierwsze dwa samoloty Airbus.