Piotr II Petrowić-Niegosz, serbski Петар II Петровић-Његош, Petar II Petrović-Njegoš (ur. 13 listopada 1813 w Njeguši, zm. 31 października 1851 w Cetynii) – prawosławny biskup Czarnogóry, w latach 1830-1851 władyka Czarnogóry. Ostatni teokratyczny władca tego państwa, łączący godność metropolity z absolutną władzą świeckąT. Wasilewski, W. Felczak, Historia Jugosławii, s.341.
Życiorys Młodość Urodził się najprawdopodobniej 1/13 listopada 1813 w Njeguši, jako Rade (Radivoje), średni syn Tomasza Petrovića-Niegosza, młodszego brata Piotra I Petrowicia Niegosza, władyki CzarnogóryH. Batowski, Wstęp, s.XXVII.
Zgodnie z tradycją dynastii Petrowiciów-Niegoszów prawosławny metropolita Cetyni, władyka Czarnogóry był każdorazowo desygnowany za życia poprzednika. Piotr I Petrović-Niegosz w pierwszej kolejności pragnął uczynić swoim następcą Jerzego, syna swojego starszego brata Sawy. Po tym jednak, gdy ten wstąpił do szkoły wojskowej, nie zaś do monasteru (co było warunkiem przyjęcia chirotonii biskupiej), Piotr I wytypował na swojego sukcesora właśnie RadivojaH.Batowski, Wstęp, ss.XXVII–XXVIII. Wybierając go, stwierdził, iż Rade będzie wspaniałym bohaterem i mądrym człowiekiemI. Andrić, Njegoš..., s.220.