Był prekursorem nowoczesnej organizacji państwowej Czarnogóry. W 1831 powołał do życia kolegium złożone z przedstawicieli 16 rodów czarnogórskich, któremu nadał nazwę Praviteljstvujušči senat crnogorski i brodski. Miało ono pełnić funkcję ciała doradczego wobec władyki, zachowującego absolutną świecką władzę w krajuT. Wasilewski, W. Felczak, Historia Jugosławii, s.313. W 1834 zainicjował również rozwój szkolnictwa (do tej pory działającego na ograniczoną skalę jedynie przy monasterach), założył państwową drukarnię i wprowadził w Czarnogórze podatki, w których ściąganie musiał osobiście się zaangażować z powodu niechęci mieszkańców do płaceniaM. Popović, Istorija..., s.205. Przez cały okres swoich rządów toczył walki z Turkami o przebieg granic Czarnogóry.
W 1838 wzniósł w Cetyni nową rezydencję władców Czarnogóry, nazwaną Bilardówką, w której siedzibę znalazły również Senat i tworząca się administracja państwowaA. Szymańska, Czarnogóra, Rewasz, 2007, s.199. Zlikwidował w Czarnogórze cenzuręD. Gil, Prawosławie..., s.100, osobiście zablokował jednak druk dzieł Dositeja Obradovicia, którego uważał za heretyka wobec prawosławia i okcydentalistę pozbawionego szacunku dla kultury serbskiejD. Gil, Prawosławie..., s.123.