Petrowić-Niegosz opublikował również poemat Promień mikrokosmosu (w 1845)T. Wasilewski, W. Felczak, Historia Jugosławii, s.284 oraz dramat Fałszywy car Szczepan Mały (1851)P. Niegosz, Utwory wybrane, s.171. Był jednym z najwybitniejszych twórców w literaturze serbskiej. Dorota Gil uważa jego twórczość za wyraz specyficznej syntezy kultury prawosławnej z kulturą ludową i zawartymi w niej elementami o korzeniach pogańskichD. Gil, Prawosławie..., s.103. Z kolei serbski pisarz Ivo Andrić zawarł w swoim eseju tezę, iż twórczość Niegosza rozwijała się przede wszystkim pod wpływem mitu kosowskiego i że to on ukształtował cały światopogląd władyki czarnogórskiego jako twórcy, władcy i człowiekaI. Andrić, Njegoš..., ss.218–219, natomiast według serbskiego literaturoznawcy Miodraga Popovicia wszystkie teksty Niegosza są realizacją jego przekonania, iż każdy przejaw działalności człowieka, także twórczość literacka, winien być podporządkowany walce o wolność.
Ideologia Górskiego wieńca, rozwijająca mit kosowski, miała znaczny wpływ na rozwój serbskiego nacjonalizmuT. Judah, The Serbs, s.63.