białko Tamma-Horsfalla).
Różnicowanie białkomoczu Do celów diagnostycznych stosuje się oznaczenia mikrobiałkomoczu, czyli specyficznych białek których stężenie może nie przekraczać 150mg/l.
+ Zastosowanie oznaczeń mikrobiałkomoczu Białko Znaczenie diagnostyczne albumina (mikroalbunimuria) białkomocz kłębuszkowy selektywny cukrzycowa choroba nerek białkomocz cewkowy α2-makroglobulina krwawienie pozanerkowe (krwiomocz) apolipoproteina A-I krwawienie z dróg moczowych białko Bence'a-Jonesa szpiczak mnogi makroglobulinemia Waldenströma
Przyczyny Białkomocz może występować w następujących stanach: zespoły nefrotyczne przedrzucawka rzucawka toksyczne uszkodzenia nerek choroby układowe (np. toczeń rumieniowaty układowy) odwodnienie choroby kłębuszków nerkowych, takie jak kłębuszkowe zapalenie nerek forsowny wysiłek stres łagodny ortostatyczny (posturalny) białkomocz nefropatia IgA nefropatia IgM zakrzepica żyły nerkowej sarkoidoza zespół Alporta cukrzyca związki chemiczne (np. NLPZ, nikotyna, penicylamina, sole złota, inhibitory ACE, antybiotyki, opiaty, zwłaszcza heroina) choroba Fabry’ego zakażenia (np.