Wyróżnia się dwa warianty teorii koalicji minimalnie zwycięskich: teorię przetargu, zgodnie z którą do skutku dochodzą te koalicje, które obejmują najmniejszą możliwą liczbę partii oraz teorię koalicji o minimalnie zwycięskim rozmiarze, wedle której kluczowe znaczenie ma nie tyle liczba ugrupowań wchodzących w skład koalicji, ale minimalna liczba głosów pozwalających zdobyć większość parlamentarną. Pierwszy z tych wariantów wspiera pozycję dużych partii politycznych (gdyż umowa z dużą partią każdorazowo zmniejsza liczbę niezbędnych partnerów koalicyjnych), zaś drugi akcentuje pozycję słabszych ugrupowań w budowaniu koalicji.
Teoria koalicji maksymalnie zwartych zakłada, że koalicje tworzone są na podstawie ideowego i programowego powinowactwa partii tak, aby stworzyć tzw. koalicję zamkniętą. Wedle tej teorii o pozycji negocjacyjnej partii nie rozstrzyga liczby jej mandatów w parlamencie, lecz pozycja w konfiguracji sił parlamentarnych mierzona dystansem ideologicznym w stosunku do poszczególnych partii.