William Woodward Brandon, zwany przez niektórych Plain Bill (ur. 5 czerwca 1869, zm. 7 grudnia 1934) – amerykańskim polityk ze stanu Alabama. Brandon był członkiem Partii Demokratycznej.
Brandon urodził się w Talladega w Alabamie, ale wychował się w Tuscaloosa. Uczęszczał do Cedar Bluff Institute oraz Tuscaloosa High School a także studiował prawo na University of Alabama w latach 1891–1892. Szybko wkroczył w stanową politykę, zostając obranym, jeszcze jako student, wysokim miejskim urzędnikiem (ang. City Clerk) w Tuscaloosa. W roku zaś 1892 zaczął prowadzić własną praktykę prawniczą, zostając jednocześnie mianowanym sędzią pokoju.
Uchodzący za barwną postać Brandon w latach 1896–1901 zasiadał w stanowej legislaturze, zaś w czasie stanowej konwencji konstytucyjnej roku 1901 brał aktywny udział w jej pracach. Prócz tego w roku 1906 został wybrany stanowym audytorem, a w latach 1911–1923 był sędzią w rodzinnym hrabstwie.
W czasie wojny amerykańsko-hiszpańskiej służył w armii i dowodził m.in. kompanią na polu bitwy. W roku 1899 ówczesny gubernator William J. Samford mianował go generałem-adiutantem, czyli dowódcą stanowej gwardii narodowej. Na to samo stanowisko renominował go następca Samforda William D. Jelks.