Jean Calas (ur. 1698, zm. 10 marca 1762) – kupiec pochodzący z Tuluzy we Francji; torturowany i skazany na karę śmierci za rzekome morderstwo swojego syna, pośmiertnie uznany za niewinnego. Calas był kalwinistą, a jego syn katolikiem, co wzbudziło podejrzenia co do motywów wyroku.
Proces Calasa (fr. Affaire Calas), wraz z kilku podobnymi sprawami (François-Jean de la Barre oraz Pierre-Paul Sirven) stał się symbolem okrucieństw religijnej nietolerancji i fanatyzmu i był omawiany w licznych dziełach literackich, oraz obecny jako negatywny przykład w piśmiennictwie środowisk oświeceniowych.
Życiorys thumb|Maison Calas Calas urodził się w 19 marca 1698 w wiosce Lacabarède. Był drobnym, ale odnoszącym sukcesy handlarzem suknem w Tuluzie. Jego żoną była Rose Anne Cicibel, Angielka pochodząca z rodziny emigrantów, francuskich protestantów. Małżeństwo miało czterech synów i trzy córki.
Cała rodzina wyznawała kalwinizm. Kiedy ok. 1760 Louis (jeden z synów) przeszedł na katolicyzm, spotkało się to z wrogością ojca i opuszczeniem domu przez syna. W 1761 wskutek skargi syna do magistratu, Jean musiał zapłacić karę (603 liwrów) za to, że z powodów religijnych pozbawił go środków utrzymania.