Bergmann MG 15 – niemiecki lekki karabin maszynowy. Była to osadzona na dwójnogu, chłodzona powietrzem wersja ckm-u Bergmann M1910.
W Wojsku Polskim wykorzystywany już w okresie walk o granice Rzeczypospolitej. Według danych z wiosny 1919 r. w WP znajdowało się 20 szt. Kolejne egzemplarze pochodziły z zakupów zagranicznych, zdobyczy wojennych i wymiany broni z państwami ościennymi. W okresie międzywojennym lkm Bergmann MG 15 znajdował się na uzbrojeniu Wojska Polskiego (po 1921 roku). W latach 1919-1921 używany m.in. w 11. pułku piechoty, 15. pułku piechoty, 34. pułku piechoty, 36. pułku piechoty, 1. Dywizji Litewsko-Białoruskiej, 2. Dywizji Piechoty Legionów oraz jednostkach piechoty i kawalerii Wojsk Wielkopolskich.
W okresie międzywojennym użytkowany w pułkach 10. Dywizji Piechoty, 21. Dywizji Piechoty Górskiej, 23. Dywizji Piechoty oraz 12. pp z 6. Dywizji Piechoty. Znajdował się w zapasach mobilizacyjnych 19. DP i 29. DP. Wykorzystywany w Centralnej Szkole Karabinów Maszynowych i Broni Specjalnych, Centralnej Szkole Strzelniczej, Centrum Wyszkolenia Piechoty, Centrum Wyszkolenia Kawalerii. W latach 20. i 30. był uzbrojeniem saperów.
Od lutego 1926 r. na wyposażeniu Korpusu Ochrony Pogranicza. Maksymalna liczba broni w KOP wynosiła 515 sztuk (pod koniec 1929 r.). Wiosną 1930 r.