Twierdzenie Coase’a – teoretyczne rozwiązanie problemu efektów zewnętrznych na gruncie teorii ekonomii instytucjonalnej przedstawione przez Ronalda Coase’a, laureata Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla.
Treść twierdzenia Jeżeli spełnione są warunki:
niskie koszty transakcji, prawa własności są dobrze zdefiniowane, redystrybucja dochodów nie ma wpływu na wartości krańcowe, istnieje zewnętrzna władza strzegąca egzekwowania zawartych umów jest dostęp do swobodnie wymienialnego miernika wartości (np. pieniądz)
to oznaczać będzie to, że: alokacja zasobów będzie identyczna niezależnie od alokacji praw własności, alokacja będzie efektywna (w sensie optimum Pareta), a tym samym problem efektów zewnętrznych zostanie zminimalizowany.
Przykład Załóżmy, że przy rzece swoje siedziby mają fabryka opon o dochodzie 150 i browar o dochodzie 100. Fabryka opon wypuszcza zanieczyszczenia do rzeki, powodując tym samym, konieczne do uwzględnienia w kalkulacjach, szkody w wysokości 20. Jeżeli istniejące prawo przyznaje prawa własności wody w rzece fabryce opon (1), to szkody w postaci efektu zewnętrznego – zanieczyszczonej wody przerzucone zostają na browar, obniżając tym samym jego dochód do 80.