Warto zwrócić uwagę na różnicę w pojęciach alokacji zasobów i podziale dochodu, w świetle praw własności. Częstym błędem jest mylenie tych pojęć – jeżeli w założeniach zapisane jest, że alokacja zasobów nie zależy od praw własności, to należy to rozumieć, że (posługując się powyższym przykładem) prawa własności nie mają wpływu na to, czy dany podmiot zdecyduje się ponieść karę z tytułu efektów zewnętrznych, czy buduje oczyszczalnie. Prawa własności mają natomiast wpływ na podział dochodów, jako że decydują który z podmiotów stanie przed wyzwaniem walki z brudną wodą w rzece.
Alternatywna propozycja Coase’a Druga propozycja Ronalda Coase’a od wspomnianego twierdzenia różni się jednym założeniem: koszty transakcji są znaczące. Komplikuje to znany z powyższego akapitu model, powodując, że wstępne prawa własności mają wpływ na alokacje zasobów.
(w przykładzie użyte zostały dane z poprzedniego akapitu) Zakładamy, że koszty transakcji ponoszone są przez podmiot bez praw własności i wynikają z konieczności dojścia do osoby, która te prawa posiada. Przykładowo – właściciela browaru dotarcie do właściciela fabryki opon i zawarcie z nim umowy o budowę oczyszczalni kosztowałoby 11.