thumb|240px|Hala Stoły, w tle Ciemniak i Krzesanica thumb|240px|Szałas na Polanie na Stołach thumb|240px|Tereny dawnej Hali Stoły
Stoły, także Hala na Stołach lub Hala Stoły – wysokogórska hala pasterska leżąca na Stołach – niewielkim, wapiennym masywie górskim w Tatrach Zachodnich, nad Doliną Kościeliską. Położona jest na grzbiecie oraz wschodnim, stromym stoku, na średniej wysokości 1340 m n.p.m. W jej skład wchodziła Niżnia oraz Wyżnia Polana na Stołach. Cały obszar hali wynosił 36,5 ha, w tym pastwiska stanowiły tylko 6,5 ha, reszta to halizny, płaty kosodrzewiny, nieużytki i młody las. Na Wyżniej Polanie znajdowało się kilkanaście szałasów (obecnie pozostały tylko trzy, wpisane do rejestru zabytków) o niskich zrębach, z charakterystycznymi dachami, zabezpieczonymi przed silnymi wichurami za pomocą specjalnych wiaternic – ram drewnianych leżących na dachu i obciążonych kamieniami. Jeden szałas znajdował się również na Niżniej Polanie.
Hala pozbawiona była wody, a porost trawy był na niej słaby. Na wapiennych skałach Stołów i Kominiarskiego Wierchu znajdują się siedliska roślinności alpejskiej.
W jednym z szałasów ukrywał się przed zakopiańską placówką Armii Krajowej przywódca Goralenvolk – Wacław Krzeptowski.