William Charles Renshaw (ur. 3 stycznia 1861 w Royal Leamington Spa, zm. 12 sierpnia 1904 w Swanage) – brytyjski tenisista, zwycięzca Wimbledonu w grze pojedynczej i grze podwójnej.
Kariera tenisowa Razem z bratem bliźniakiem Ernestem Renshawem dominował w turnieju wimbledońskim w latach 80. XIX wieku. Gry uczyli się na asfalcie szkolnego podwórka w Cheltenham. Renshawowie, obaj praworęczni, grali ofensywny tenis, jako pierwsi używali smeczu, operowali także atakującym serwisem, a ich gra skupiała się na częstych wypadach do siatki i atakach wolejami. W deblu wprowadzili zasadę ataku w jednej linii, chociaż William Renshaw, jak wynika z jego listu do czasopisma „The Field” z 1883 roku, był zwolennikiem dawnego stylu gry, z jednym partnerem grającym przy siatce i drugim z głębi kortu. Bracia Renshawowie byli uważani za pierwszych graczy, całkowicie angażujących się w tenis (ale pozostających amatorami) – występowali przez niemal cały rok, latem na turniejach angielskich, wiosną i jesienią na francuskiej Riwierze, a w Cannes wybudowali w 1880 roku własny kort.