W 1890 roku nie udało mu się obronić tytułu, przegrał po raz drugi na Wimbledonie z Willoughbym Hamiltonem. Razem z bratem Ernestem odniósł łącznie siedem zwycięstw deblowych, w tym dwukrotnie w latach 1880–1881, kiedy tenisiści walczyli o tytuły w grze podwójnej na kortach Oksfordu (triumfy w Oksfordzie nie są uwzględniane w oficjalnych statystykach Wimbledonu). Ponadto bracia Renshawowie wygrywali w latach 1884–1886, w 1888 roku i po raz ostatni w 1889 roku. Wspólnie triumfowali także cztery razy w mistrzostwach Irlandii (1881, 1883, 1884, 1885). W grze pojedynczej William Renshaw wygrywał mistrzostwa Irlandii w latach 1880–1882.
W 1887 roku Renshaw został wybrany na pierwszego prezydenta Lawn Tennis Association. W latach 90. nie uczestniczył już w turniejach wimbledońskich, zmarł w wieku 43 lat w 1904 roku. W 1983 roku jego nazwisko (także Ernesta Renshawa) wpisano do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra pojedyncza (7–1)
Gra podwójna (5–0)
Przypisy
Bibliografia
Bud Collins,