Konferencja wszystkich cejlońskich partii uzgodniła, że rząd będzie przyznawał cejlońskie obywatelstwo wszystkim tamilskim bezpaństwowcom, którym w ramach umowy z 1964 roku nie zostało przyznane obywatelstwo indyjskie.
W 1964 roku SLFP zawiązała koalicję z marksistowską Lanka Sama Samaja PartyValli Kanapathipillai Citizenship and Statelessness in Sri Lanka: The Case of the Tamil Estate Workers 2009 s. 8., koalicja ta pod koniec 1964 roku straciła wotum zaufania a koalicja rządowa przegrała wybory w 1964 roku.
Druga kadencja Bandaranaike w 1968 roku udało się utworzyć koalicję Zjednoczonego Frontu (SLFP, LSSP i komunistów)C. A. Gunawardena Encyclopedia Of Sri Lanka 2005 s. 366.. Koalicja odniosła sukces w wyborach w 1970 roku, zdobywając w nich większość głosów. 27 maja 1970 po kolejnych wyborach powróciła na swój urząd, który z krótką przerwą sprawowała do 23 lipca 1977 roku. Te 7 lat rządów to ciężki, a zarazem twórczy czas dla Bandaranaike. Już w 1971 roku syngalescy leniniści wszczęli nieudane powstanie.. W wyniku zamachu stanu dokonanego przez młodych lewicowców Ludowego Frontu Wyzwolenia jej rząd na krótko upadł po 16 miesiącach sprawowania władzy. Ludowy Front Wyzwolenia był radykalną grupą rozłamową z cejlońskiej partii komunistycznej.