lidze Pršo także sobie poradził, Ajaccio zajęło 9. miejsce, a on z 13 golami na koncie był jednym z najlepszych strzelców w lidze.
W 1999 roku ściągnięto Pršo z powrotem do Monaco. Nie grał zbyt wiele i często wchodził na końcówki meczów, ale konkurencja w ataku Monaco była ogromna. Marco Simone, Ludovic Giuly czy David Trezeguet to uznane nazwiska i Pršo musiał ustępować im miejsca. Z takim właśnie atakiem Monaco zdobyło mistrzostwo Francji po 3 latach. Także w kolejnych sezonach Pršo był tylko rezerwowym. Sytuacja zmieniła się dopiero w sezonie 2002/2003, kiedy to trener ASM Didier Deschamps w końcu postanowił postawić na Dado, pomimo że ten opuścił część sezonu z powodu kontuzji. W kolejnym sezonie 2003/2004 Pršo został zapamiętany przede wszystkim dzięki świetnym występom w Lidze Mistrzów. Pomógł Monaco awansować aż do finału tych rozgrywek, w których Francuzi nie sprostali FC Porto przegrywając 0:3. W pamięci pozostanie także mecz z Deportivo La Coruña, wygrany przez Monaco 8:3 – Pršo zagrał kapitalny mecz zdobywając w swoje urodziny (5 listopada) aż 4 bramki.