Zawodnicy ścigają się do momentu, w którym zostanie tylko jeden z nich; scratch (15 km mężczyźni, 10 km kobiety) – względnie nowa konkurencja kolarstwa torowego, w której bierze udział wielu zawodników. Jadą oni wspólnie na dość długim dystansie (np. 40 rund). Zwycięzca zostaje wyłoniony w prosty sposób – jest nim ten, kto jako pierwszy przekroczy linię mety. Z tego względu charakterystyka tego wyścigu zbliżona jest do wyścigów szosowych i wiele tutaj zależy od obranej przez kolarza taktyki; wyścig indywidualny na dochodzenie (dystans 4 km dla mężczyzn, 3 km dla kobiet) – dwóch zawodników startuje po przeciwnych stronach toru. Jeśli jeden z zawodników dogoni drugiego, to wygrywa. Jeśli nie dogoni, to wygrywa ten, który przejechał szybciej swój dystans (zob. też wyścig na dochodzenie); wyścig punktowany (30 km mężczyźni, 20 km kobiety) – wyścigi są punktowane według zasad umieszczonych w tabelach, w zależności od rangi zawodów i długości toru. Przypominają one częściowo zawody szosowe. Wszyscy zawodnicy (od 8 do 20) jadą razem w peletonie. Na wybranych okrążeniach są lotne finisze, za które dostaje się punkty. Wygrywa ten zawodnik, który uzbiera najwięcej punktów; 1000 m (500 m kobiety) – wyścig indywidualny na dystansie 1000 m ze startu zatrzymanego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kolarstwo torowe · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.