Trzem z nich udało się zrzucić torpedy Typ 91, które skutkiem zastosowanego przez „Enterprise” manewru uniku przy najwyższej prędkości, minęły „Enterprise” przepływając tuż obok bakburty. Gdy trzy japońskie torpedy przepływały wzdłuż okrętu, okręt został zmuszony do kolejnego zwrotu w przeciwną stronę – inny bombowiec „Kate” zaatakował bowiem od strony dziobu, gdzie umieszczona była najsłabsza część artylerii przeciwlotniczej jednostki – ostatnia pozostała na okręcie poczwórna bateria działek 1,1" L/75 (27,9 mm)Norman Friedman: U.S. Aircraft Carriers, s. 97-101. Dzięki gwałtownemu zwrotowi okrętu, torpeda minęła kadłub w odległości około 30 metrów, zaś sam bombowiec „Kate” został po raz ostatni zestrzelony przez działka 1,1". Ogólnie, USS „Enterprise” (CV-6) – który zyskał sobie wśród załogi przydomek „Lucky E” – zdołał podczas tej bitwy wymanewrować dziewięć wycelowanych w niego z różnych kierunków torped.
USS Smith (DD-378)
W czasie japońskiego ataku na „Enterprise”, nad „Big E” i jego okrętami eskorty trwały zacięte walki powietrzne prowadzone przez myśliwce CAP należące do eskadry VF-10 lotniskowca „Enterprise”.