W lipcu 1993 przekroczyła granicę 2600 punktów rankingowych, kolejna barierę (2700 pkt.) pokonała 10 lat później (1 stycznia 2003 r.), stając się absolutnie najlepszą szachistką świata.
W kolejnych latach Judit wielokrotnie występowała z powodzeniem w najsilniejszych szachowych turniejach na świecie (m.in. startowała w mistrzostwach świata mężczyzn w roku 1997 w Groningen, 1999 w Las Vegas i 2001 w Moskwie). Jako pierwsza kobieta na świecie osiągnęła próg 2700 punktów rankingowych (w styczniu 2003), awansując do elitarnego grona „super-arcymistrzów”. Ciągły rozwój doprowadził do osiągnięcia wyniku 2735 punktów rankingowych (w lipcu 2005 roku), co dało jej wówczas 8. miejsce na świecie. W październiku tego roku stanęła przed kolejną szansą spełnienia swojego największego szachowego marzenia (zdobycia tytułu mistrza świata mężczyzn) i wystartowała w turnieju o mistrzostwo świata w San Luis. Występ okazał się nieudany i Judit zajęła w turnieju ostatnie, 8. miejsce. W roku 2006 odniosła sukces, zajmując 1. miejsce (wraz z Szachrijarem Mamediarowem, a przed Weselinem Topałowem oraz Iwanem Sokołowem) w silnie obsadzonym turnieju w Hoogeveen. W 2007 wystąpiła w rozegranych w Eliście meczach pretendentów, ale w I rundzie przegrała z Jewgienijem Bariejewem i nie wywalczyła awansu do turnieju o mistrzostwo świata w Meksyku. W 2011 r.