Swój początek wziął od pierwszego domu kąpielowego założonego 1812 roku po odkryciu źródeł mineralnych.
Miejski park w Legnicy spełniał więc pod koniec XIX i w XX wieku rolę prawdziwie nowoczesnej wielkomiejskiej enklawy wypoczynku i rozrywki. Był połączeniem parku rozrywek z restauracją, kawiarnią, letnim teatrem, ogrodu dziecięcego, parku wystawowego, ogrodu botanicznego, parku zdrojowego z sanatorium i wreszcie parku leśnego, który powstał w znacznym oddaleniu od centrum, z rozległymi terenami do gier sportowych i ogrodem botanicznym (obecnie Lasek Złotoryjski).
Rozwój architektoniczny miasta
Działalność burmistrza Ottomara Oertela jak i również ówczesnej rady miejskiej nie kończyła się jedynie na rozwoju terenów zieleni, ale także rozwoju budownictwa.
Przystąpiono do realizacji kolejnej inwestycji, która miała całkowicie odmienić miasto. Po rozebraniu fortyfikacji niemal natychmiast, pod kierunkiem miejskiego radcy budowlanego Otto Kirchnera, przystąpiono do tworzenia planu rozwoju miasta, a wkrótce także do jego realizacji.