Ferdinand Schörner (ur. 12 czerwca 1892 w Monachium, zm. 2 lipca 1973 tamże) – niemiecki wojskowy i szkoleniowiec, feldmarszałek, dowódca grup armii „A”, „Południowa Ukraina”, „Północ” i „Środek” oraz ostatni naczelny dowódca wojsk lądowych w końcowych dniach wojny, zbrodniarz wojenny. Początkowo mało znaczący oficer, zaczął błyskawicznie awansować po klęskach niemieckich pod koniec 1943 roku i prędko stał się jednym z głównych dowódców na froncie wschodnim. Członek NSDAP, szczególnie poważany przez władze. Uczestnik I i II wojny światowejRobert S. Wistrich - Kto był kim w III Rzeszy. Wydawnictwo Znak, Kraków, 1997, s. 195-196, język polski, .
Młodość thumb|Ferdinand Schörner jako porucznik (1918) Schörner urodził się w Monachium w Bawarii. W lipcu 1911 wstąpił w stopniu szeregowca do Królewskiego Bawarskiego Pułku Piechoty Przybocznej. W 1912 awansował do stopnia podoficerskiego i jeszcze tego samego roku awansował do stopnia sierżanta. Następnie uczył się na paru uniwersytetach. W sierpniu 1914 brał udział w m.in. bitwie pod Saarburgiem w Lotaryngii. Zasłużył się w walkach na froncie zachodnim. W listopadzie 1914 awansował na podporucznika. Za udział w austro-węgiersko/niemieckiej ofensywie pod Caporetto, zakończonej przełamaniem linii obrony Włochów jesienią 1917, uzyskał odznaczenie „Za zasługi” (Pour le Mérite).