Powyższe cechy dotyczą zarówno geometrii euklidesowej (parabolicznej) jak również eliptycznej i hiperbolicznej. Ostatnia z możliwych kombinacji cecha kąt-kąt-kąt (KKK) – przystawanie trzech kątów, zachodzi jedynie w geometriach eliptycznej i hiperbolicznej; w geometrii euklidesowej jest to warunek podobieństwa trójkątów (pojęcie nieobecne w pozostałych dwóch geometriach).

Przystawanie wielokątów można sprowadzić do przystawania trójkątów po triangulacji. Wśród cech przystawania n-kątów można wymienić cecha BKB…KB – przystawanie (n-1) boków i (n-2) kątów między nimi, cecha KBK…BK – przystawanie (n-1) kątów i (n-2) boków między nimi.

Cechy przystawania samych boków (BBB…BB), czy samych kątów (KKK…KK) nie istnieją w żadnej z wyżej wymienionych geometrii.

Aksjomatyzacje Przystawanie można zdefiniować jako pojęcie pierwotne. Istnieją aksjomatyzacje geometrii euklidesowych, np. aksjomatyka Hilberta, aksjomatyka Tarskiego, w których tak się ją definiuje;