Symetrię środkową konstruuje się wyznaczając dwie proste zagradzające w kątach wierzchołkowych – są one środkowosymetryczne względem wierzchołka wspomnianych kątów.

Izometrie, miary i metryki Przedstawione niżej pojęcia miary odcinka, czy kąta nie ma związku z miarą rozumianą jako przeliczalnie addytywną funkcję pewnego σ-ciała danej przestrzeni. Jeśli dana przestrzeń gdzie jest dowolnym zbiorem, wyposażona jest w relację przystawania oraz relację leżenia między (bądź relację rozdzielania), to można wprowadzić w niej funkcję nazywaną miarą, która przypisuje każdemu odcinkowi (parze punktów) przestrzeni pewną liczbę rzeczywistą, spełniającą dla dowolnych punktów warunki: jeśli to jeśli to jeśli to

Dowodzi się, że z dokładnością do stałej istnieje tylko jedna miara na zbiorze oraz że spełnia ona nierówność trójkąta:

W tym ujęciu każda izometria zachowuje miary odcinków. Podobnie wprowadza się miarę kątów (par półprostych o wspólnym wierzchołku), z tego powodu przystawanie zachowuje również i ją. W ogólności zachowane są także: kąty między krzywymi, krzywizny i skręcenia krzywych, długości krzywych, pola powierzchni oraz inne podobne wielkości. Pole trójkątów w geometrii euklidesowej jest funkcją miar ich boków, w geometriach eliptycznej i hiperbolicznej jest ono funkcją ich kątów (tzw.