Polska Żyje – czasopismo konspiracyjne wydawane przez organizację Komenda Obrońców Polski, a następnie przez Polską Armię Ludową. Ukazywało się w latach 1939–1944.
Opis „Polska żyje” było drugim, po „Monitorze Informacyjnym ZPN”, pismem konspiracyjnym, jakie ukazało się w Warszawie pod okupacją niemiecką – pierwszy numer nosił datę 10 października 1939 roku. Był drukowany, a wydano go w nakładzie 6 tys. egzemplarzy. W połowie 1940 roku pismo osiągnęło nakład 30 tys. egzemplarzy. Ukazywało się do sierpnia 1944 roku, początkowo z częstotliwością 7 numerów w miesiącu, potem jako tygodnik.
Redaktorzy naczelni: Bolesław Studziński (tylko 1. numer), Witold Hulewicz (ps. „Grzegorz”), aresztowany 2 września 1940 roku, Jerzy Hulewicz, zm. 1 lipca 1941 roku.
Początkowo Witold Hulewicz, szef Wydziału Propagandy Komendy Głównej Komendy Obrońców Polski, odpowiadał także za skład, druk i kolportaż. Z redakcją związani byli również: Zofia Kossak-Szczucka, Adam Próchniak, prof. dr Wacław Borowy, płk. Adam Remigiusz Grocholski, Lucjan Kołaciński, Apolonia Chrostowska, Grażyna Chrostowska (kolporterka), Stanisław Majewski (redaktor i kierownik drukarni).