Dzięki dobrym wynikom w pracy oraz szantażowi i przynależności do loży masońskiej z asystenta kryminalnego awansował na stanowisko radcy kryminalnego, by w końcu zostać szefem wrocławskiej policji kryminalnej.
W czasie prowadzenia sprawy zabójstwa arystokratki Marietty von der Malten (Śmierć w Breslau) poznał Herberta Anwaldta i po pewnym czasie zaczął traktować go jak syna, którego nigdy nie miał. Anwaldt pomagał mu prowadzić śledztwa, wiele ich łączyło. Jeszcze przed wojną dwukrotnie współpracował z policjantem ze Lwowa – komisarzem Edwardem Popielskim, który był swoistym polskim alter ego Mocka. Między mężczyznami zrodziła się wtedy silna przyjaźń, pomimo zbliżającej się wojny. W czasie drugiej wojny światowej Mock w stopniu kapitana służył w wywiadzie. Po ustaniu działań wojennych Mock przez kilkanaście miesięcy mieszkał nadal we Wrocławiu w swoim starym mieszkaniu przy ul. Pszczyńskiej, a następnie opuścił miasto na zawsze.