Józef Koriot vel Koryot vel Koriott (ur. 24 marca 1785 w Reszlu na Warmii, zm. 25 marca 1855 w Warszawie) – kartograf i topograf wojskowy, major Armii Księstwa Warszawskiego, pułkownik Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego i generał lejtnant Armii Imperium Rosyjskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie niemieckiej, ojcem był Martin Koriot, a matką Katharina z domu Grossman.
Od 1 stycznia 1807 służył w armii Księstwa Warszawskiego, najpierw jako kadet w kompanii artylerii w Warszawie, potem jako podporucznik Szkoły Aplikacyjnej Artylerii i Inżynierów. W 1809 walczył przeciw Austrii; po odbyciu tej kampanii został asystentem, a później wykładowcą w Szkole Aplikacji Artylerii. Był też członkiem Rady Administracyjnej Korpusu Inżynierów.
1 kwietnia 1810 został mianowany porucznikiem, a 20 stycznia 1812 kapitanem saperów. W 1813 będąc oficerem sztabowym korpusu J. Poniatowskiego (od 25 lipca w korpusie C. Victora) brał udział m.in. w bitwach pod Dreznem, Lipskiem i Hanau;