Bitwa pod Siffin (arab. وقعة صفين) – starcie zbrojne, do którego doszło w połowie 657 roku w pobliżu współczesnego miasta Ar-Rakka. Wojska Muawiji starły się z siłami wiernymi pierwszemu imamowi szyitów i ostatniemu z czterech kalifów prawowiernych Alemu.
Tło i bitwa Nagła śmierć Usmana sprawiła, że muzułmanie ogłosili Alego władcą ummy. Nowy kalif przeniósł stolicę kalifatu z Medyny do Kufy w Iraku, postanowił on także odwołać Muawiję z pozycji zarządcy prowincją Syrii i powołać na jego miejsce Abd Allah ibn Abbasa. Jako iż Muawija był spokrewniony z Usmanem, a prowincja Syrii była bastionem Umajjadów, wykorzystał on fakt jego śmierci do wszczęcia rebelii przeciwko nowemu władcy. Po bitwie Wielbłądziej Ali wrócił z Basry do Kufy, stolicy swojego kalifatu. Następnie wojska panującego kalifa i umajjadzkich buntowników spotkały się w Syrii na równinie Siffin. Dochodziło do pomniejszych potyczek, lecz wraz z nastaniem miesiąca muharram walki ustały kompletnie. Po miesiącu doszło do dalszych potyczek, które przerodziły się w otwartą bitwę.