Remont dworca przeprowadzono w 1929 przed Powszechną Wystawą Krajową. Podczas okupacji niemieckiej w latach 1939–1945 ze względów strategicznych wybudowano południową obwodnicęWładze niemieckie planowały również budowę północnej obwodnicy, ale nie doszła ona do skutku. dworca Poznań Główny (Górczyn-Dębiec-Starołęka-Franowo-Swarzędz)Kronika Miasta Poznania 4/1978: „Kształtowanie się poznańskiego węzła komunikacyjnego”.. W tym samym czasie w ramach ochrony przeciwlotniczej zbudowano serię schronów przeciwlotniczych wzdłuż ul. Dworcowej. 9 kwietnia 1944 dworzec został zbombardowany przez aliantów oraz wojska Armii Czerwonej, w wyniku czego zginęło 47 Polaków oraz 35 cywilnych Niemców (straty wśród osób ze służb mundurowych nie zostały ujawnione). Ponowne bombardowania miały miejsce 29 maja 1944 oraz w czasie bitwy o Poznań w 1945.
Po zakończeniu wojny dworzec odbudowano w latach 1946–1949. Największemu przeobrażeniu uległa fasada budynku, która uzyskała cechy klasycystyczne.
Kolejna przebudowa miała miejsce w latach 1961–1976, w wyniku której obiekt uzyskał cechy modernistyczne.