Porcjunkula (, ) – średniowieczna kaplica pod wezwaniem Matki Boskiej Anielskiej we wnętrzu bazyliki Matki Bożej Anielskiej pod Asyżem.
Kaplicę, znajdującą się około 2 km od Asyżu, otrzymał od benedyktynów w XIII wieku św. Franciszek z Asyżu. Na podarowanym terenie powstały szałasy jego naśladowców. Kościółek stał się po śmierci świętego miejscem jego kultu. Sanktuarium związane jest z ustanowieniem tzw. odpustu Porcjunkuli.
Historia Pierwotnie teren Porcjunkuli, nazwa odnotowana w dokumencie zachowanym w archiwum kościoła św. Rufina w Asyżu z 1045 roku, należał przynajmniej w części do benedyktynów z góry Subasio. Chociaż nazwa oznacza dosłownie „mała część”, była to w średniowieczu znaczna posiadłość leżąca u zbiegu obszaru różnych księstw na zachód od Asyżu. Na terenie Porcjunkuli znajdowały się lasy, pola uprawne i tereny bagniste. Zachował się dokument, który w 1198 roku odnosił nazwę Porcjunkula do opuszczonej kaplicy dedykowanej Matce Boskiej Anielskiej i sąsiadujących ubogich zabudowań gospodarczych. Archiwalium to nawiązuje do pism wcześniejszych. Tomasz z Celano w Życiorysie pierwszym św. Franciszka, napisanym 1228–1229 określa kaplicę w Porcjunkuli przed przybyciem franciszkanów jako przez wszystkich opuszczoną.