Harold Segerson Mahony, także Mahoney (ur. 13 lutego 1867 w Edynburgu, zm. 27 czerwca 1905 w Kerry) – irlandzki tenisista, zwycięzca Wimbledonu, medalista olimpijski.
W 1905 roku zginął w wypadku w czasie jazdy rowerem.
Kariera tenisowa W 1893 roku Mahony doszedł do finału wimbledońskiego turnieju pretendentów (All Comers), ale przegrał z Joshuą Pimem. Trzy lata później Mahony zwyciężył w turnieju pretendentów i w finale (challenge round) zmierzył się z Wilfredem Baddeleyem, odnosząc swoje jedyne zwycięstwo wimbledońskie. W 1897 roku miał prawo występu w challenge round jako obrońca tytułu, jednak przegrał z Reginaldem Dohertym. W 1898 roku zakończył udział na Wimbledonie na finale pretendentów, przegrywając z Lawrence’em Dohertym.
W deblu wimbledońskim Mahony doszedł dwa razy do finału turnieju pretendentów. W 1892 roku w parze z Joshuą Pimem przegrał z Haroldem Barlowem i Ernestem Lewisem, a w 1903 roku, z Majorem Ritchiem, uległ braciom Dohertym.
W 1897 roku osiągnął finał mistrzostw USA (obecnie US Open) w parze z Haroldem Nisbetem, przegrywając z George’em Sheldonem i Leo Ware’em.
W 1898 roku Mahony wygrał mistrzostwa Irlandii w grze pojedynczej. Te same zawody wygrywał w mikście w 1895 i 1896 roku.