Wędrując dalej dotarł do Brethilu, do Kamienia Nieszczęśliwych, gdzie był pochowany Túrin. Spotkał tam swoją żonę, Morwenę, która jednak wkrótce zmarła. Pogrzebawszy ją, ogarnięty gniewem i pragnieniem zemsty ruszył do ruin Nargothrondu. Zabił tam krasnoluda Mîma, który wcześniej zdradził Túrina i zabrał stamtąd sławny naszyjnik Nauglamír. Podążył następnie do Menegroth, gdzie rzucił naszyjnik pod stopy Thingola ze słowami: Przyjmij tę zapłatę za rzetelną opiekę nad moją żoną i moimi dziećmi. Jednak pod wpływem słów Meliany gniew Húrina wygasł i zrozumiał, że Morgoth go okłamywał. Pozostawiwszy Nauglamír jako dar dla królewskiej pary, opuścił Doriath. Przez jakiś czas samotnie wędrował po Beleriandzie. Utraciwszy bliskich i sens życia w końcu rzucił się w głębię zachodniego morza. Tak zginął najpotężniejszy z wojowników, jakich wydało plemię śmiertelnych ludzi.
Charakter i sława Po swej matce pochodzącej z rodu Haladinów odziedziczył niezbyt imponującą postawę i był niższy od Edainów z Trzeciego Rodu. Jednak tak jak ojciec i dziadek Hador, miał jasną karnację i złote włosy. Był silny, zwinny i wytrzymały. W sercu mocno zbudowanego i porywczego młodzieńca ogień palił się jednak płomieniem równym, świadczącym o silnej woli i wytrzymałości.