Harpia wielka (Harpia harpyja) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae); jedyny przedstawiciel rodzaju Harpia. Zamieszkuje lasy tropikalne w Ameryce Południowej i Centralnej, od południowego Meksyku do północnej Argentyny.
Taksonomia Po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego gatunek ten opisał Karol Linneusz w 1758 roku w 10. wydaniu Systema Naturae. Holotyp pochodził z Meksyku. Autor nadał gatunkowi nazwę Vultur Harpyja. Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) umieszcza harpię wielką w monotypowym rodzaju Harpia. Autorem tego rodzaju jest Louis Jean Pierre Vieillot. Nie wyróżnia się podgatunków. Prawdopodobnie jedynym blisko spokrewnionym z harpią wielką gatunkiem jest harpia gujańska (Morphnus guianensis), badane sekwencje DNA u przedstawicieli obydwu gatunków były w blisko 91% identyczne. Badany był kariotyp harpii; u przedstawicieli tego gatunku 2n=58.
Morfologia Długość ciała wynosi 89–105 cm, masa ciała samców 4000–4800 g, samic 6000–9000 g;