Wanda Felicja Katarzyna Siemaszko, de domo Sierpińska (ur. 30 grudnia 1867 w Lipowej, zm. 6 sierpnia 1947 w Żarnowcu) – polska aktorka teatralna, reżyserka, pedagog, dyrektorka: Teatru Miejskiego w Bydgoszczy (1920–1922), Teatru Popularnego im. Bogusławskiego w Poznaniu (1930–1931), Teatru Ziemi Rzeszowskiej (1945–1947).

Życiorys Urodziła się 30 grudnia 1867 w Lipowej k. Kobrynia na Białorusi. Była córką Feliksa i Emilii z Prenierów. Uczęszczała do gimnazjum w Łomży, gdzie stawiała pierwsze kroki na scenie teatralnej w teatrze amatorskim. Stamtąd przeniosła się do Warszawy. Ukończyła 7-klasową pensję H. Czarnockiej, a następnie Studium Dramatyczne Józefa Kotarbińskiego. Studiowała na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

Debiutowała 8 października 1887 w teatrze krakowskim w roli Helenki w przedstawieniu Dziwak. Początkowo grała role liryczne, przeważnie polskich dziewcząt. Stopniowo wzbogacała swój repertuar o role w sztukach klasycznych i romantycznych, wprowadzała na scenę literaturę polskich autorów (Jan August Kisielewski, Lucjan Rydel). W Krakowie pracowała przez sześć sezonów z przerwą w latach 1891–1892. W 1888 wyszła w Krakowie za mąż za aktora Antoniego Siemaszkę (zm.