W okresie międzywojennym balony wykorzystywano do wykonywania dokumentacji fotograficznej stanowisk archeologicznych. Pionierem takiego zastosowania balonów w Polsce był polski archeolog Wojciech Kóčka, który wraz ze Zdzisławem Rajewskim zaprojektował balon na uwięzi do wykonywania zdjęć terenu wykopalisk z lotu ptaka, stając się w ten sposób jednym z pionierów archeologii lotniczej w Polsce. Po raz pierwszy metodę tę zastosowano w latach 1934–1938 podczas dokumentacji stanowiska archeologicznego w Biskupinie, a także 1937–1938 w Gnieźnie oraz podczas inwentaryzacji grodzisk wczesnośredniowiecznych na terenie WielkopolskiZ. Kobyliński, Archeologia lotnicza w Polsce. Osiem dekad wzlotów i upadków. Warszawa 2005.
Fotografia lotnicza gromadzi w Polsce coraz szersze grono zwolenników, którzy korzystając z różnych rozwiązań wykonują unikatowe zdjęcia z lotu ptaka. Wykonany materiał stanowi dokumentację wielu punktów na mapie Polski – miast, parków narodowych, zabytków czy imprez kulturowych.
Zobacz też archeologia lotnicza; fotogrametria i teledetekcja; fotobombardowanie; fotografia gołębia; rakieta fotograficzna.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Fotogrametria Kategoria:Lotnictwo Kategoria:Teoria i metodologia archeologii Kategoria:Wojska lotnicze