Po podziale Śląska Cieszyńskiego 1920 roku był jedynym przystankiem zlokalizowany w mieście. W 1929 rozpoczęto budowę linii Cieszyn – Zebrzydowice, którą otwarto 10 września 1934, dzięki czemu Cieszyn uzyskał nowe połączenie kolejowe w kierunku północnym. Podczas okresu międzywojennego zbudowano żuraw do nawadniania parowozów który korzystał z miejskiej instalacji wodnej. W okresie międzywojennym postulowano zbudowanie nowego dworca. Jednak po przyłączeniu Zaolzia w listopadzie 1938 roku budowa nowego dworca stała się zbędna, gdyż miasto uzyskało dostęp do rozbudowanego dworca w części zachodniej. W okresie okupacji zmieniono nazwę stacji na Teschen Ost (Cieszyn Wschód). Wojska niemieckie dokonały zniszczenia toru w kierunku Goleszowa przy pomocy urządzenia Schienenwolf, które specjalnym hakiem uszkadzało podkłady kolejowe torowiska. Pierwszy pociąg towarowy po II wojnie światowej przyjechał dnia 17 października 1945 roku, kursowanie pociągów do Bielska uruchomiono 19 października. 28 stycznia 1946 wznowiono ruch pasażerski na linii kolejowej do Zebrzydowic, początkowo tylko do stacji w Kaczycach. Betonowe perony zastępujące ziemne powstały na początku lat 70. z inicjatywy zawiadowcy stacji Alojzego Hanzela. Podczas elektryfikacji została zmodernizowana infrastruktura stacyjna oraz zlikwidowano magazyny kolejowe obok nastawni.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cieszyn (stacja kolejowa) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.