Frank albański – albańska jednostka monetarna w latach 1925–1947, dzieląca się na 100 qindar ar, od 1926 r. współobiegająca razem ze wprowadzonym w tym roku lekiem. Stanowiła równowartość 5 leków.
W momencie wprowadzenia była równa frankowi francuskiemu. Należała do systemu waluty złotej. Jeden frank odpowiadał 0,290323 grama czystego złota.
Historia Przed wprowadzeniem franka, Albania nie posiadała własnej waluty, posługiwano się m.in. koronami austro-węgierskimi, w obiegu były również monety francuskie, włoskie, serbskie, jak również brytyjskie suwereny, oraz talary Marii Teresy.
Albański parlament przyznał Narodowemu Bankowi Albanii prawo emitowania banknotów, jak również złotych i srebrnych monet w 1925. W lutym 1926 frank został wprowadzony do obiegu.
W 1939 w następstwie okupacji Albanii przez Włochy, całkowicie odstąpiono od systemu waluty złotej: zniesiono wymienialność banknotów na złoto i wprowadzono stały kurs franka do lira (1 frank = 6,25 lirów). Frank pozostał prawnym środkiem płatniczym.
W 1945 wypowiedziano umowy łączące walutę albańską z włoską.