mały|Abraham de Moivre (1667–1754)
Wzór de Moivre’a – wzór na potęgę liczby zespolonej zapisanej w postaci trygonometrycznej, tj. w postaci
(1) Jeżeli jest liczbą całkowitą, to n-tą potęgę liczby z określa wzór:
(2) Jeżeli wykładnik potęgi jest odwrotnością liczby naturalnej, postaci , to obliczanie potęgi oznacza obliczanie pierwiastków -tego stopnia z liczby zespolonej (analogicznie, jak dla liczb rzeczywistych), przy czym przypomnijmy, że w dziedzinie liczb zespolonych, każda liczba ma dokładnie pierwiastków stopnia -tego (to wynika z tzw. zasadniczego twierdzenia algebry). Określa je wszystkie, następujący wzór: , Wzór ten opracował i opublikował Abraham de Moivre w I połowie XVIII wieku. Na początku XIX stulecia upowszechniło się nazywanie tego wzoru od jego nazwiska Jeff Miller, De Moivre’s theorem, [w:] Earliest Known Uses of Some of the Words of Mathematics (D) , MacTutor History of Mathematics archive, University of St Andrews, mathshistory.st-andrews.ac.uk [dostęp 2022-02-18]..
Postacie wykładnicze wzorów de Moivre’a W zapisie wykładniczym powyższe wzory mają postacie:
– postać wykładnicza liczby zespolonej, – potęga n-ta liczby zespolonej, – pierwiastki n-te liczby zespolonej.