Ä, ä (a diereza, a umlaut, a z przegłosem) – litera powstała poprzez dodanie dwóch kropek nad łacińską literą A lub a. Występuje w alfabetach języków germańskich (szwedzkiego, niemieckiego, luksemburskiego), a także m.in. fińskiego, estońskiego, słowackiego, turkmeńskiego i północnofryzyjskiego. Nie występuje we współczesnym zapisie języka polskiego.
Użycie ä thumb|Znak Ä na skandynawskim rozkładzie klawiatury komputera W języku niemieckim ä to a z przegłosem (). A-Umlaut oznacza tam półotwarte [] (krótkie, np. lub długie, np. ). Dotyczy to wymowy standardowej. W praktyce długa samogłoska [] zastępowana jest najczęściej przez półprzymknięte []. Inne samogłoski z przegłosem, występujące w języku niemieckim, to ü i ö. Gdy klawiatura komputera lub maszyny do pisania nie zawiera specjalnych niemieckich znaków, ä zastępuje się przez ae tak samo, jak ö na oe, ü na ue oraz ß przez ss.
W języku szwedzkim ä stosuje się podobnie jak w niemieckim. Wcześniej, podobnie, jak współcześnie jest w norweskim i duńskim, zastępowane było przez Æ.