Jak wspomniano, przymiotnik „społeczna” w odniesieniu do gospodarki rynkowej oznacza, że w przypadku występowania nieprawidłowości w jej funkcjonowaniu, trzeba próbować włączać w rynek te warstwy społeczne, które są z niego eliminowane, czyli zintegrować je z rynkiem, ale przy zastosowaniu mechanizmów rynkowych, a nie prostych, bezwarunkowych dotacji, zasiłków itp. Przekonanie, że społeczna gospodarka rynkowa ogranicza rynek, jest ich zdaniem błędne. Przeciwnie, właściwie realizowane i pojmowane idee społecznej gospodarki rynkowej umacniają go. Cała ta koncepcja jest ukierunkowana na umiejętne przedsięwzięcia, pozwalające na przysposobienie tych warstw, grup społecznych, które stają się ofiarami i są „wykluczone” ze sprawnego funkcjonowania rynku.
Idea „trzeciej drogi” została przedstawiona w manifeście opublikowanym w 1999 r. przez premiera Wielkiej Brytanii Tony'ego Blaira i kanclerza Niemiec Gerharda Schrödera pt. Europe: The Third Way/Die Neue Mitte (Europa: Trzecia Droga/Nowy Środek). Ideologiem tej koncepcji był Anthony Giddens, który w opublikowanej rok wcześniej książce, Third way. The Renewal of Social Democracy napisał: