Skarga kasacyjnaW poprzednim stanie prawnym występowała pod nazwą kasacja. – w prawie polskim nadzwyczajny środek zaskarżenia w procesie cywilnym przysługujący od prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania, kończącego postępowanie w sprawie, wydanego przez sąd drugiej instancji.
Historia Skarga kasacyjna istniała jako środek zaskarżenia od wyroków II instancji w kodeksie postępowania cywilnego z 1930 roku, w przepisach art. 431–448, w rozdziale zatytułowanym „kasacja”Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 listopada 1930 r. Kodeks Postępowania Cywilnego. Księga druga, tytuł III, dział VI, rozdział III.. Sąd Najwyższy w razie uwzględnienia skargi uchylał wyrok zaskarżony w całości lub w części i odsyłał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał wyrok.