Ich drugi syn, Zbigniew Semadeni, został profesorem matematyki na Uniwersytecie Warszawskim.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (pośmiertnie) Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu rozwoju sportu”.
Przypisy
Bibliografia Eligiusz Bruliński, 3 Batalion Pancerny AK „Golski”, Warszawa, Nakładem Stowarzyszenia b. Żołnierzy 3 Batalionu Pancernego AK „Golski”, 1996. . Olgierd Budrewicz, Sagi Warszawskie, T.3, rozdział Nadwiślańscy Szwajcarzy, Warszawa: Czytelnik, 1983, s. 7–36. . Leszek Gądek, Polska karząca 1939–1945, Warszawa, Instytut Wydawniczy Pax, 1988, s.185 i inne. . Waldemar Grabowski, Delegatura Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Kraj, Warszawa, Instytut Wydawniczy „Pax”, 1995, s. 85. . Stanisław Jankowski „Agaton”, Z fałszywym ausweisem w prawdziwej Warszawie, T.2, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1985, s. 170–192. .
Polska Akademia Nauk, Polski Słownik Biograficzny tom XXXVI/2, zeszyt 149, Warszawa-Kraków, 1995, s. 203–204. . Bogdan Tuszyński, Sportowe pióra, Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, 1994, s. 205–212. . Adrian Uljasz, Tadeusz Semadeni (1902–1944). Polski sportowiec, działacz i dziennikarz sportowy, bojownik antyhitlerowskiego ruchu oporu, „Przegląd Nauk Historycznych” XIV, nr 1, 2015, s. 59–77.